Powietrze kompensacyjne w systemach oddymiania

0
300
Powietrze kompensacyjne w systemach oddymiania

Aby system oddymiania działał poprawnie, konieczne jest osiągnięcie kontrolowanego przepływu dymu ze strefy objętej pożarem na zewnątrz budynku. Do uzyskania takiego efektu nie wystarczy udrożnienie otworów u góry obiektu, niezbędne jest również dostarczenie powietrza zewnętrznego, które wyrównuje ciśnienie wewnątrz budynku i wypycha dym ku górze. Elementy odpowiedzialne za wprowadzenie powietrza kompensacyjnego są istotne, ponieważ źle dobrane mogą sprawić, że system oddymiania nie spełni swojego zadania podczas zaistniałego zagrożenia.

Wstęp

Aby system oddymiania działał poprawnie, konieczne jest osiągnięcie kontrolowanego przepływu dymu ze strefy objętej pożarem na zewnątrz budynku. Do uzyskania takiego efektu nie wystarczy udrożnienie otworów u góry obiektu, niezbędne jest również dostarczenie powietrza zewnętrznego, które wyrównuje ciśnienie wewnątrz budynku i wypycha dym ku górze. Elementy odpowiedzialne za wprowadzenie powietrza kompensacyjnego są istotne, ponieważ źle dobrane mogą sprawić, że system oddymiania nie spełni swojego zadania podczas zaistniałego zagrożenia.

Przepisy w Polsce

                System oddymiania, podobnie jak inne systemy bezpieczeństwa, ma za zadanie chronić ludzkie życie oraz dobra materialne. Z tego powodu szczególnie ważne jest, aby prawo w jasny sposób określało zakres parametrów, które takie instalacje muszą spełniać, by zostały uznane za niezawodne i nadające się do użytku. Niestety, o powietrzu kompensacyjnym w systemach oddymiania, w ustawach znaleźć można jedynie wzmianki o tym, że powinno ono być do układu dostarczane. Najistotniejszymi parametrami, pominiętymi przez przepisy, są wielkość oraz rozmieszczenie otworów umożliwiających napływ zewnętrznego powietrza do budynku. Szczególnie niebezpieczna jest sytuacja, w której powietrze kompensacyjne jest dostarczane zbyt małą ilością otworów o bardzo małej powierzchni. W takim wypadku, ze względu na podciśnienie w budynku powstałe po otwarciu klap dymowych, prędkość przepływu powietrza przez otwór napowietrzający może przekraczać 5m/s. Tak szybkie przemieszczanie się mas powietrza może spowodować efekt odwrotny do zamierzonego – dym zamiast unieść się ku otworom oddymiającym zostanie dopchnięty do ścian zewnętrznych budynku i zacznie opadać, utrudniając ewakuację.

Organizacja nawiewu powietrza kompensacyjnego

                Aby dostarczyć do systemu powietrze kompensacyjne, należy zaplanować, jak w kontrolowany sposób rozszczelnić budynek podczas alarmu pożarowego. Istnieje kilka podstawowych wariantów rozwiązania tego problemu:

  • Zabezpieczone ruchomą przegrodą otwory w ścianach – przegroda chroni budynek przed stratami energetycznymi wynikającymi z napływu zewnętrznego powietrza. W czasie pożaru automatyka połączona z systemem alarmowym usuwa przegrody i powietrze może dostać się do obiektu.
  • Automatycznie otwierane drzwi lub okna – łatwy w implementacji model, wykorzystujący niezbędną w budynku infrastrukturę. Główną wadą takiego rozwiązania jest potencjalne niebezpieczeństwo, związane z zastosowaniem go w takich obiektach jak np. magazyny – ze względu na możliwe wykorzystanie jako luki umożliwiającej włamanie.
  • Otwarte klapy dymowe – powietrze płynie z otworów w strefach nieobjętych pożarem. Rozwiązanie odradzane ze względu na niekorzystny kierunek przepływu powietrza. Ponadto, możliwość zastosowania go ograniczona jest do otwierania klap dymowych w strefach nieprzylegających bezpośrednio do strefy ogniska pożaru.
  • Kombinacja powyższych wariantów – w takim wypadku ważne jest uwzględnienie wszystkich ograniczeń poszczególnych modeli organizacji nawiewu powietrza kompensacyjnego.
  • System nawiewu mechanicznego – układ rur i wentylatorów doprowadzających do budynku powietrze z zewnątrz. Przed jego zastosowaniem konieczne jest przeprowadzenie symulacji komputerowych udowadniających sprawność takiego systemu.

Powietrze kompensacyjne w budynkach wielokondygnacyjnych

                W budynkach wielokondygnacyjnych, ze względu na konieczność odizolowania klatek schodowych od przestrzeni poszczególnych kondygnacji, zadanie systemu oddymiającego jest nieco inne, niż w przypadku standardowych budynków wielkokubaturowych. W obiektach wielopiętrowych dym na klatce schodowej pojawia się na krótko, podczas ewakuacji piętra, gdzie znajduje się ognisko pożaru. Aby ten dym został sprawnie usunięty, konieczne jest wytworzenie nadciśnienia, które w szybkim tempie uniesie go ku otworom oddymiającym. W tym celu powinno się stosować dość intensywny nawiew powietrza kompensacyjnego. By system działał poprawnie, wentylatory należy dobrać do powierzchni czynnej klapy dymowej, uwzględnić w obliczeniach nieszczelność budynku oraz określić jakie nadciśnienie ma zostać docelowo uzyskane. Przy obliczaniu można posłużyć się normą PN-B-02877-4/Az1:2006.

Podsumowanie

                Polskie prawo traktuje kwestie związane z powietrzem kompensacyjnym w sposób podrzędny, mimo, że nieprawidłowo zaprojektowana instalacja je dostarczająca, może stanowić poważne zagrożenie dla skuteczności systemu oddymiania, a przez to – dla życia i zdrowia ludzkiego. Aby mieć pewność, że budynek jest naprawdę bezpieczny, należy potraktować sprawę poważnie. Dokładne określenie parametrów i cech budynku, następnie wykonanie stosownych obliczeń i symulacji, to właściwa droga, do dobrania rozwiązania, które okaże się niezawodne i uchroni użytkowników obiektu przed niebezpieczeństwem.

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o systemach oddymiania wejdź na stronę http://systemyflortech.pl/system-oddymiania/.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here